REFLEXIES

 

Nieuwsbrief “Reflexies” – oktober 2021-1

Fabreguettes Hautes – Maison Tenalach – 12430 Le Truel – Aveyron - France

Tel: +33 565 707 313 // +31 6 55102314 – email: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. – website: www.duceducationalcentre.nl

Geachte lezer,

Het is alweer enkele jaren geleden dat wij de laatste DUC-Nieuwsbrief verzonden. In 2016 zijn wij vanuit Wilp (Gld.) vertrokken naar onze nieuwe locatie in Frankrijk.

Op deze locatie hebben wij onze DUC-activiteiten voortgezet, met dien verstande, dat wij ons vooral hebben gericht op Afstandsonderwijs en minder op fysieke bijeenkomsten, zoals colleges, huiskameracademie en lezingen. Wij missen dit enorm, vooral omdat wij steeds op enthousiaste deelnemers en toehoorders mochten rekenen.

Via de DUC-Nieuwsbrief Reflexies willen wij u echter periodiek op een andere manier op de hoogte houden van de DUC-ontwikkelingen: Artikelen, gericht op o.a. thema's over filosofie, psychologie, religie en spiritualiteit, en actueel nieuws over de studieprogramma's.

************************************************************************

Het Tibetaanse boek van leven en sterven (met verwijzing naar het Studieprogramma Cultuur & Religiestudies)
Al vele jaren intrigeert mij het boek 'Het Tibetaanse boek van leven en sterven. Het nodigt uit tot reflectie en diepgaande bezinning. Het boek is geschreven door Sogyal Rinpoche, een befaamd mysticus en leermeester van de Dertiende Dalai Lama. Hij genoot zowel een Tibetaanse als een westerse opleiding. Toen hij voor het eerst naar het Westen kwam raakte hij vooral geschokt door de houding ten opzichte van de dood die hij hier aantrof. Ondanks alle technische verworvenheden heeft de westerse mens volgens hem geen werkelijk inzicht in de dood of wat er tijdens of na de dood gebeurt. Men ontkent de dood, of heeft er een panische angst voor. Dat terwijl alle grote religieuze tradities van wereld leren dat de dood niet het definitieve einde is.
De grote meesters van het Tibetaans boeddhisme weten dat mensen, die geloven in een hiernamaals, een andere visie op het leven hebben en dat ze een duidelijk gevoel van persoonlijke verantwoordelijkheid en ethiek hebben. Mensen die geen sterk geloof hebben in een leven na de dood staren zich blind op korte-termijneffecten zonder veel oog voor de gevolgen van hun daden. Misschien is dat wel een reden dat we een hardvochtige wereld hebben gecreëerd, een wereld met weinig oprecht mededogen, een wereld die bezig is alle levenssystemen van deze planeet te vernietigen en, met de huidige economische crisis in het achterhoofd, een wereld waarin mensen alleen maar hun eigenbelang lijken na te streven.
Dergelijk kortetermijn denken blijkt ook uit onze houding ten opzichte van mensen met ongeneeslijke ziekten als kanker e.d. Ze worden door de omringende wereld afgeschreven en soms worden deze mensen als paria's beschouwd. We weten niet hoe we deze mensen kunnen helpen en na hun dood is er geen enkele stimulans om enige gedachte te wijden aan de toekomst van de dode. Elke poging in die richting loopt de kans afgedaan te worden als onzinnig en belachelijk. Gelukkig begint deze mentaliteit enigszins te veranderen en komt er ruimte voor praktische en emotionele verzorging.
Maar alleen praktische en emotionele zorg is niet voldoende. Mensen die sterven hebben het nodig een werkelijke betekenis in dood en leven te ontdekken. Hoe kan hen anders werkelijk troost worden gegeven? Het helpen van stervenden moet daarom de mogelijkheid van spirituele zorg inhouden. Want alleen met spirituele kennis kan de dood echt onder ogen worden en begrepen. Het Tibetaans boeddhisme verkondigt een visie die daarbij aansluit.
[Stichting Psychotherapie en boeddhisme: binnen de boeddhistische tradities ligt de relatie tussen authentieke religie en existentiële problemen echter precies andersom: existentiële problemen staan hier in dienst van het cultiveren van religiositeit. En religiositeit betekent hier dan: het cultiveren van een levenshouding, die op wijsheid (Sanskriet: prajñā) is gebaseerd en een levenswandel, die door levensvreugde (Sanskriet: sukha) en mededogen (Sanskriet: karunā) wordt bepaald. Onze sterfelijkheid stelt ons zeker voor een existentieel probleem, evenals ziekte en ouderdom dat doen, en juist daardoor biedt zij een uitgelezen mogelijkheid om ons spiritueel te ontwikkelen. Het gaat deze traditie er dan ook niet om ons van de dood, alsof dat het grote kwaad is, te verlossen, maar van onze blindheid ten opzichte van leven, sterven, en dood. Deze blindheid (Sanskriet: avidyā, Tibetaans: marigpa) maakt het ons onmogelijk om waarachtig te leven. En daardoor kunnen we ook ons sterven niet beleven als een natuurlijk proces dat bij het leven hoort. Avidyā is de oorzaak van doodsangst èn levensangst].
In de visie van het Tibetaans boeddhisme worden leven dood gezien als geheel. De dood is daarin niet meer dan het begin van een ander hoofdstuk van het leven. De dood is de spiegel waarin de betekenis van het hele leven wordt gereflecteerd. Vanuit het Tibetaans boeddhisme kunnen we ons hele bestaan onderverdelen in vier voortdurend onderling verbonden werkelijkheden: het leven, het sterven en de dood, de staat na de dood en wedergeboorte. Deze heten de vier bardo's. Centraal hierin staat het idee dat op het moment van het sterven en de dood de gewone geest - de 'sem' met zijn waanideeën - sterft en dat dan de oneindige natuur van de geest, die als de hemel is, onthuld wordt. Het sterven en de dood bieden een mogelijkheid om tot een werkelijk inzicht in zowel de diepste natuur van de menselijke geest als die van het universum te komen. Hiervoor is wel onderricht nodig. Dit bestaat onder andere uit een groot aantal meditatieve oefeningen die al tijdens het leven moeten worden uitgevoerd.
De sleutel tot het vinden van geluk in onze moderne samenleving is eenvoud en loslaten. We moeten beseffen dat niets in dit leven blijvend karakter heeft. In onze ogen staan veranderingen voor verlies en lijden. We nemen klakkeloos aan dat duurzaamheid zekerheid geeft en vergankelijkheid niet. Maar we moeten gewoon wennen aan het idee van vergankelijkheid. Zelfs in de moderne wetenschap heerst tegenwoordig de opvatting dat het universum niets dan verandering is, activiteit en proces, een totaliteit van beweging die de basis is van alle dingen. Het enige dat we werkelijk hebben is het nu. Wanneer we werkelijk beseffen wat vergankelijkheid is en dat alles en iedereen ooit ophoudt te bestaan blijft in feite niets anders over dan alle wezens te allen tijde tegemoet te treden met mededogen en elke seconde van het bestaan te wijden aan verlichting. Leren leven is leren loslaten. Loslaten is het pad naar werkelijke vrijheid. Door verandering te doorstaan ontwikkelt zich in ons karakter een mild maar onwankelbaar evenwicht. Ons zelfvertrouwen groeit en wordt uiteindelijk zo groot dat we vanzelf goedheid en mededogen gaan uitstralen en anderen vreugde brengen. 

 https://v112.nbc.bibliotheek.nl/thumbnail?width=320&uri=http%3A%2F%2Fdata.bibliotheek.nl%2Fggc%2Fppn%2F318056682&no-cover-image=false&token=45688e6d

Door een meer spiritueel inzicht in leven en dood kan onze visie op de wereld en het universum veranderen en kunnen we ons leven werkelijk zin geven. Alles hangt met alles samen en het geheel kan niet functioneren zonder de afzonderlijke delen. Alles in het universum is in die zin even belangrijk en dus volmaakt. Juist onderricht en meditatie kunnen tot dit inzicht leiden. De Dalai Lama vertaalt dit naar een mondiale visie door een wereld te schetsen waarin alles in hoge mate onderling afhankelijk is en waarin individuen en volkeren hun problemen niet langer alleen kunnen oplossen. We hebben elkaar nodig. Daarom dienen we mededogen en een universeel gevoel van verantwoordelijkheid te ontwikkelen. Daarin ligt ook de belangrijke rol, die het boeddhisme voor de huidige wereld kan spelen.
HdR/WD

**************************************************************************

DUC-programma's

In het programma-overzicht (linker menubalk) is om organisatorische redenen, de  Applicatietraining Therapeut Complementaire Behandelwijzen, verwijderd.

Toegevoegd is de opleiding Cultuur & Religiestudies (zie ook bovenstaand artikel).

Verder is toegevoegd bij Nieuwsbrieven ---> REFLEXIES: studenten kunnen op deze artikelen een (korte) reactie geven. Ook kunnen zijzelf een artikel insturen. Het DUC Management Team beoordeelt de kwaliteit van dit artikel en beslist over plaatsing.

Ook wordt de mogelijkheid geboden om zelf een meerdaagse cursus/workshop aan te bieden. De inzender draagt verantwoordelijkheid voor de inhoud en de programmering. DUC faciliteert de publicatie.

Startdatum: 31-12-9999
Deel dit evenement